HOKKEN

In 2022 kende mijn leven een trieste periode.  Van de ene op de andere dag zag mijn toekomst er heel anders uit.  Hierdoor heb ik de keuze moeten maken om te scheiden.   In die periode heb ik ook een tijdje de woning moeten verlaten. Dus de duiven moesten ook verhuizen.  Gelukkig konden die naar een dorpsgenoot van pa.  Nadat de scheiding rond was en ik het huis op naam kreeg, ben ik gaan  nadenken over een nieuwe toekomst.   Ik kocht via Marktplaats een schuur en die heb ik verbouwd tot duivenhok voor de kwekers.   In 2023 gaf pa aan dat twee disciplines spelen hem te veel werd.  Toen ik daarover nadacht, stelde ik mijn vader het volgende voor: “Als jij je van nu af nou eens gaat richten op de Eendaagse Fond en ik ga duiven kweken voor en zelfstandig spelen op de Meerdaagse Fondvluchten…” Op zijn antwoord hoefde ik niet lang te wachten. Hij vond het een uitstekend idee. Ik plaatste een mooie ren voor het hok en zo kon ik van start.   In 2024 kweekte ik zoals gebruikelijk twee rondes jongen uit de kwekers , maar nu bleven de overnachtjongen in Kampen.   Enthousiast begon ik met de jonge duiven: Ik trainde ze, richtte ze af en speelde ze op de jonge duivenvluchten.   Maar zoals bij velen kende ook ik de nodige verliezen.   Toch bleef er een mooie ploeg bevlogen jongen over.  Na een wat teleurstellend marathonseizoen verplaatsten we -een week na Bergerac- de bij pa overgebleven Meerdaagse Fondduiven naar mijn hok, in Kampen.   Tijdens mijn vakantie mochten ze eerst op eieren komen, bij thuiskomst mochten ze v oor het eerst uitvliegen. In slechts 4 dagen waren ze allemaal gewend.  

Zo startte ik in 2025 met 17 koppels voor de Meerdaagse Fond.   Ze gingen wekelijks mee en ook de overgewende duiven kwamen graag naar hun nieuwe hok.  Het werd een pittig seizoen met vele weken wind tegen, wat net als  bij een ieder ook duiven kostte.   De oude duiven werden gekoppeld voor Ruffec en St Vincent en de jaarlingen voor de  tweede dagfondvlucht.  

Ruffec  was de openingsvlucht van dit seizoen en hoe …. !!!!!!  Een harde westenwind deed vermoeden, dat er ’s nachts wel eens duiven zouden kunnen komen.   En ja hoor, iets over 4 uur in de vroege morgen zag ik een duif op het dak van het huis zitten!  Gelukkig  kwam deze na twee keer roepen naar beneden.   Het was de 2 jarige, overgewende duivin 635 van pa. Haar prestatie was goed voor een 7e NPO Ruffec, op mijn debuut!!!  Dus ze kreeg de naam “de Debutante”. Later vloog ze ook nog een 20e NPO Perigueux.   Niet verkeerd op een nieuw hok….